Moje pyszności

Delikatne, chrupiące z wyczuwalnym smakiem pomarańczy. Beziki mi i Mężowi bardzo smakowały, jedynie dzieciom nie przypadły do gustu. Przepis jest z tej strony (z moimi małymi zmianami). Polecam.

SKŁADNIKI (na około 18 bezów):

szklanka = 250 ml

• 3 białka jaj
• 1/2 szklanki (110g) cukru
• 3/4 szklanki (110g) migdałów
• 1 łyżeczka skrobi kukurydzianej lub mąki ziemniaczanej
• 1/2 łyżeczka startej skórki pomarańczowej*
• 3/4 szklanki (110g) suszonej żurawiny

*w oryginalnym przepisie jest 1 łyżeczka

WYKONANIE:

Migdały zalać wrzątkiem, obrać ze skórek, pokroić w słupki. Pokrojone migdały uprażyć (dobrze wysuszyć) na suchej patelni.

Białka ubić z cukrem na sztywną pianę (ubijać mikserem na najwyższych obrotach). Piana powinna być bardzo sztywna! Do ubitej piany dodać mąkę i startą skórkę pomarańczową dokładnie wymieszać, można mikserem. Następnie dodać żurawinę, ostudzone migdały i bardzo delikatnie wymieszać (najlepiej drewnianą łyżką). Blachę wyłożyć papierem do pieczenia i nakładać łyżeczką bezy, zachowując 2 – 3 cm odstępy. Wstawić do nagrzanego piekarnika do 150 stopni C i piec około 10 – 15 minut, następnie zmniejszyć temperaturę do 120 – 100 stopnie C i suszyć około 1 – 1,5 godziny* (czas suszenia zależy od wielkości bezików). Kiedy bezy będą dobrze wysuszone, wyłączyć piekarnik, ale nie otwierać, pozostawić bezy do wystygnięcia.

*Jeżeli chcecie, aby bezy w środku były ciągnące to należy krócej suszyć w piekarniku.

Wersety z Biblii:

JEZUS CHRYSTUS

„Który chociaż był w postaci Bożej,

nie upierał się zachłannie przy tym,

aby być równym Bogu,

Lecz wyparł się samego siebie,

przyjął postać sługi i stał się podobny ludziom;

a okazawszy się z postawy człowiekiem,

Uniżył samego siebie i był posłuszny aż do śmierci,

i to do śmierci krzyżowej.

Dlatego też Bóg wielce go wywyższył

i obdarzył go imieniem, które jest ponad wszelkie imię,

Aby na imię Jezusa zginało się

wszelkie kolano na niebie i na ziemi, i pod ziemią

I aby wszelki język wyznawał,

że Jezus Chrystus jest Panem,

ku chwale Boga Ojca.”

List do Filipian 2:6-11